Rüyada Kar Görmek

kar · kar yağması · karlar · kar yağışı · kar taneleri · tipi · karla kaplı · kar görmek

Klasik tabirde kar, mevsimine uygun düşüp düşmediğine göre iki ayrı yönde okunan sembollerden biridir ve gelenek burada belirgin biçimde ayrışır. Bir kol karı bereket, rahmet, toprağın dinlenmesi ve gizli bir hazırlık olarak yorarken, başka bir kol onu duraklama, işlerin donması, yolların kapanması ve soğukluk bahsine çeker. Yorumcuların üzerinde durduğu asıl ölçü, karın vaktinde mi vakitsiz mi yağdığıdır. Karın örtücü olması ayrıca gizlenen, üstü kapatılan meselelerle de ilişkilendirilir.

Psikolojik not

Modern okumada kar, duyguların dondurulması ve bir meselenin şimdilik askıya alınması hissiyle ilişkilendirilir. Örtücü beyazlık ayrıca sadeleşme ve gürültüden uzaklaşma arzusunun karşılığı sayılır.

Ayrıntısına göre

Boyut

  • Hafif, seyrek serpiştiren kar

    Hafif kar, gelip geçen bir soğukluk ve etkisi sınırlı bir yavaşlama olarak yorulur. Tanelerin yere değmeden erimesi, meselenin iz bırakmadan geçmesine benzetilir. Yorumcular hafifliği çoğunlukla hayırlı tarafa çeker.

  • Yolları kapatan, her yeri örten kalın kar

    Kalın örtü, geçişlerin kesilmesi, bağlantıların kopması ve işlerin beklemeye alınması bahsinde okunur. Tabirciler burada karın altında kalanın yok olmadığına, yalnız görünmez olduğuna dikkat çeker. Erime vaktinin gelmesi, meselenin yeniden açılmasına yorulur.

Mekân

  • Dağ başında ya da ıssız yerde kar görmek

    Issız yerde kar, uzakta duran, kimseyi doğrudan ilgilendirmeyen bir hâl olarak yorulur. Seyyid Süleyman'a nispet edilen nakillerde dağ karı, mevsimine ait bir düzen ve tabiatın seyri olarak kaydedilir. Uzaklık, meselenin kişiyi bağlamadığına çekilir.

    — Seyyid Süleyman
  • Ev, çatı ya da şehir üzerinde biriken kar

    Yerleşik alanda biriken kar, ev halkının işlerinin yavaşlaması ve içeriye kapanma bahsinde okunur. Çatıda biriken ağırlık, üstlenilmiş yüklerin fazlalaşmasına benzetilir. Karın küreyip atılması, yükün hafifletilmesine yorulur.

Eylem

  • Kar üstünde yürümek

    Kar üstünde yürümek, güç şartlarda yol almaya ve her adımın zahmetli olmasına yorulur. İzlerin arkada kalması, yapılan işin görünür kalmasına kıyaslanır. Yolun sürdürülebilmesi, sabrın yeterliliğine çekilir.

  • Kar toplamak, kartopu yapmak, karla oynamak

    Karla oynamak, gelenekte çoğunlukla neşe, hafiflik ve tasasız bir devreye yorulur. Bazı kaynaklar ise elde kalıcı olmayan bir şeyle uğraşmayı, geçici bir meşguliyet olarak kaydeder. İki okuma da rüyada duyulan duyguya göre ayrılır.

Duygu

  • Karda üşümek, donmak, sığınacak yer aramak

    Duyulan soğuk, kişinin yalnız kalması, destek bulamaması ve ilgi göremediği bir hâl olarak okunur. Tabirciler sığınacak yer aramayı, çare arayışına benzetir. Sığınak bulunması, meselenin bir yardımla hafiflemesine yorulur.

  • Karda sükûnet ve dinginlik duymak

    Kar altında duyulan sessizlik, tabirde gürültüden uzaklaşma ve gönlün sakinleşmesi olarak yorulur. Yorumcular bu hâli, işlere ara verilmesinin verdiği rahatlığa benzetir. Sükûnetin uzun sürmesi, dinlenme devresinin genişliğine kıyaslanır.

Sonuç

  • Karın erimesi, su hâline gelmesi

    Erime, donmuş bir hâlin çözülmesi, araya giren soğukluğun kalkması ve bekleyen işlerin harekete geçmesi olarak yorulur. Eriyen suyun toprağa geçmesi, bekleyişin karşılığını vermesine kıyaslanır. Nablusi'ye nispet edilen kolda erime, sıkıntının hafiflemesine çekilir.

    — Nablusi

Diğer

  • Mevsiminde, kışın yağan kar

    Vaktinde yağan kar, tabirde toprağın dinlenmesi, bereketin gizlice hazırlanması ve düzenin yerinde olması olarak yorulur. Yorumcular bunu, görünürde durgun fakat içten işleyen bir devreye benzetir. Bu okuma geleneğin karı olumlayan kolunun temelini oluşturur.

  • Mevsimsiz, yazın ya da beklenmedik vakitte kar

    Vakitsiz kar, işlerin sırasının bozulması ve beklenmedik bir duraklama olarak okunur. Tabirciler bunu, tam yürürken kesilen bir gidişata kıyaslar. Bu tablo, geleneğin karı olumsuz okuyan kolunun en açık dayanağıdır.

  • Tipi, boran ya da fırtınalı kar

    Tipi, görüşün tamamen kapanması ve yönün kaybedilmesi olarak yorulur; karın sakin hâlinden ayrı tabir edilir. Tabirciler burada asıl vurguyu kara değil, karışıklığa ve şaşkınlığa verir. Fırtınanın dinmesi, kargaşanın yatışmasına çekilir.

İlgili semboller